เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 68 ข้อมูลถูกสกัดกั้น ซุ่มซ่อนด้วยจิตสังหาร
ยามค่ำคืนราวกับน้ำหมึกที่สาดลงบนกระเบื้องสีครามของเรือนรับรองในจวนตระกูลฉิน โคมไฟในสวนส่องแสงอุ่นจาง ๆ ทำให้เงาของต้นไม้แห้งเหี่ยวบิดเบี้ยวไปมา หลินซิงอวี่ เว่ยจวิน และจางโย่วซวินเพิ่งกลับมาจากเขตเหมืองแร่ บนชุดรบยังมีประกายไฟและเขม่าควันสีดำที่ยังไม่จางหาย ขากางเกงของจางโย่วซวินถูกไฟไหม้จนเป็นรู เผยให้เห็นผ้าพันแผลที่อยู่ด้านใน เห็นได้ชัดว่าถูกเปลวไฟลวกตอนที่กำลังอพยพ
“กลับมาแล้วเหรอ?” หลินหว่านชิวเดินออกมาจากเรือนหลัก ในมือถือเครื่องสื่อสารเข้ารหัสที่หน้าจอยังคงสว่างอยู่ บนนั้นคือรายงานการต่อสู้ในเขตเหมืองแร่ที่หลินซิงอวี่ส่งมา สายตาของเธอกวาดมองสภาพที่ดูไม่ได้ของทั้งสามคน ก่อนจะไปหยุดอยู่ที่ขากางเกงขาด ๆ ของจางโย่วซวิน “ไม่ได้รับบาดเจ็บใช่ไหม?”
“ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร แค่โดนไฟลวกนิดหน่อย แผลเล็กน้อย!” จางโย่วซวินโบกมือแล้วทิ้งตัวลงนั่งบนม้านั่งหินในสวน คว้ากาน้ำบนโต๊ะขึ้นมาดื่มรวดเดียว น้ำไหลหยดลงตามมุมปาก “พี่ซิงอวี่กับเหล่าเว่ยต่างหากที่เก่งมาก คนหนึ่งแช่แข็งอสรพิษยักษ์ อีกคนรับการโจมตีตรง ๆ ส่วนผม... ผมแค่ช่วยปาระเบิดไปลูกเดียว”