เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 30 เรื่องราวของเสี่ยวลี่
ระยะทางจากเขตพักพิงชั่วคราวไปยังจุดลงทะเบียนไม่ไกลนัก ทั้งสองเพิ่งเดินมาได้ครึ่งทาง ก็ได้ยินเสียงประกาศจากวิทยุในร้านค้าริมทางว่า “ภัยคุกคามที่ชายแดนฝั่งตะวันตกถูกกำจัดแล้ว หน่วยป้องกันทั้งหมดกลับเข้าประจำการ ไม่มีผู้บาดเจ็บหรือเสียชีวิต...” สีหน้าตึงเครียดของผู้คนบนถนนพลันผ่อนคลายลงในทันที ทหารบางคนที่สะพายอาวุธถึงกับยิ้มและตบไหล่กัน สำหรับป้อมปราการช้างยักษ์แล้ว การกำจัดอสูรระดับต่ำหลายสิบตัวไม่ใช่เรื่องยากจริง ๆ
“ประสิทธิภาพแบบนี้ มีแค่เขตปลอดภัยแกนกลางเท่านั้นที่ทำได้” เหล่าโจวทอดถอนใจ แต่สายตากลับเหลือบมองไปยังเขตพักพิงที่อยู่ไกลออกไปอย่างไม่ตั้งใจ ราวกับนึกถึงบางอย่างขึ้นมา น้ำเสียงของเขาอ่อนลง “พูดถึงเรื่องนี้ เสี่ยวลี่ก็รอดมาถึงทุกวันนี้ได้เพราะประสิทธิภาพแบบนี้เหมือนกัน”
หลินซิงอวี่ชะงักฝีเท้า เมื่อนึกถึงเด็กหญิงที่กอดตุ๊กตาผ้าและยิ้มอย่างไร้เดียงสาคนนั้น ความอยากรู้อยากเห็นก็เพิ่มขึ้นในใจ “ครอบครัวของเสี่ยวลี่...ไม่อยู่แล้วเหรอครับ?”