กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 79 - ฝีมือช่างไม้ของลุงหนิว
"หวังเสวี่ย? เธอเข้ามาได้ยังไงกัน?"
ฟางเฉินมองหวังเสวี่ยที่กำลังเบิกตากว้างจ้องมองมา ในใจพลันรู้สึกหัวเราะไม่ได้ร่ำไห้ไม่ออก
เมื่อครู่นี้เขายังคิดอยู่เลยว่าถ้าพวกชาวบ้านมาพบเข้าจะอธิบายอย่างไรดี ตอนนี้จู่ๆ หวังเสวี่ยกลับเดินเข้ามาเสียได้ ทำให้เขารู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง
หวังเสวี่ยเห็นฟางเฉินหันหน้ามามองตน จึงเอ่ยปากพูดขึ้นว่า "ผู้ใหญ่บ้านฟาง ฉันมาถามดูน่ะค่ะว่าวันนี้มีอะไรต้องทำหรือเปล่า"
"เธอ... ทำไมจู่ๆ ในนี้ถึงมีของมากองอยู่เยอะแยะขนาดนี้ล่ะ?"
ขณะพูด หวังเสวี่ยก็ชี้นิ้วไปยังปุ๋ยสำหรับเชอร์รี่แรดิชยี่สิบถึงสามสิบกระสอบนั้น
"อันนี้... อันนี้เพิ่งขนย้ายมาเมื่อช่วงเช้ามืดวันนี้น่ะ"