บทที่ 11 - ลงขันทำทาง

บทที่ 11 - ลงขันทำทาง

ฟางเฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงหันไปมองพวกชาวบ้าน

"ทุกคนฟังผมก่อนนะ วิธีที่พวกคุณพูดมันใช้ได้ผลแค่ในช่วงสั้นๆ แต่ลองคิดดูสิว่า หากในอนาคตพวกเราปลูกผักได้มากขึ้น แล้วพวกคุณจะไม่ยุ่งจนทำไม่ไหวเหรอ"

"พอถึงเวลานั้นจริงๆ จะไม่มีเถ้าแก่คนไหนยอมเข้ามาซื้อผักที่หมู่บ้านเราอีกแล้วนะ" หลังจากฟางเฉินคิดทบทวนดูแล้ว เขาก็บอกสิ่งที่คิดอยู่ในใจออกมาให้พวกชาวบ้านฟังทั้งหมด

มีเพียงต้องเปิดทางให้สัญจรได้เสียก่อน ผักของหมู่บ้านน้ำเต้าถึงจะขนส่งออกไปได้

พวกชาวบ้านต่างพากันเงียบกริบ ไม่มีใครเอ่ยปากพูดอะไรสักคำ