กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 87: ห้องโดยสารแสนคึกคัก
ดาร์วินพยักหน้า “อืม ฉันเอง”
ดาร์วินไม่ได้รังเกียจที่จะคุยกับเฮอร์ไมโอนี่สักหน่อย เพราะเขาเองก็ค่อนข้างอยากรู้ว่าระดับความชื่นชอบของเฮอร์ไมโอนี่เพิ่มขึ้นมาได้อย่างไร
ดวงตาของเฮอร์ไมโอนี่เป็นประกาย
“ฉันขอนั่งตรงนี้ด้วยได้ไหม?”
ดาร์วินพูดว่า “ตามสบาย”
แฮร์รี่ พอตเตอร์รู้กาลเทศะ จึงขยับเข้าไปนั่งด้านในเอง
เฮอร์ไมโอนี่รีบนั่งลง
“ฉันอ่านหนังสือกับหนังสือพิมพ์มาหลายเล่ม ในนั้นมีข่าวของนายเต็มไปหมด โอ้โห ความคิดของนายกับเรื่องที่นายทำ เรียกได้ว่าเป็นตำนานเลยทีเดียว”
ระหว่างที่เฮอร์ไมโอนี่พูด ดวงตาของเธอก็เป็นประกายวิบวับ