กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 44: อ่านแล้วตอบมั่ว ความสามารถเฉพาะตัวของชาวต้าเซี่ย!
ลูเซียสกวาดตามองไปรอบๆ
พ่อมดแม่มดเหล่านั้นต่างยืนอยู่ตรงหน้าประตูคฤหาสน์
มองมาทางนี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น!
พูดตามตรง มันให้ความรู้สึกเหมือนกำลังยืนดูฝูงลิงจริงๆ
ลูเซียสยิ้มพลางพูดว่า “แน่นอนครับ คุณโรซิเออร์ แต่ผมคิดว่าถ้าจะชมคฤหาสน์ ก็ไม่ควรให้คนอื่นพาชม ผมควรมาเอง”
ดาร์วินถามว่า “คุณมัลฟอยไม่ต้องไปรับรองแขกคนอื่นเหรอครับ?”
ลูเซียสตอบว่า “แขกคนอื่นไม่มีใครสำคัญและทรงเกียรติเท่าคุณหรอก!”
ดาร์วินมองลูเซียส ขณะเดียวกันลูเซียสก็มองกลับมา
สายตาของทั้งสองประสานกัน ต่างฝ่ายต่างเข้าใจความหมายของอีกคน