เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 146 ออกจากเมือง มือสังหาร!
หลายวันต่อมา เมืองหลวงก็ค่อย ๆ กลับคืนสู่ความสงบ
ความรู้สึกเลือนรางราวถูกผู้ใดลอบจับตามองเหนือเรือนพัก ในที่สุดก็สลายหายไปอย่างสิ้นเชิง
เฉินหรานนั่งอยู่บนเก้าอี้หวายในลาน มือถือชาหยาบถ้วยหนึ่ง ก่อนเป่าใบชาที่ลอยอยู่บนผิวน้ำเบา ๆ
การตรวจสอบของตระกูลหลินคงสิ้นสุดลงแล้ว
หลายวันที่ผ่านมาเขาวางตัวสงบเสงี่ยม ทุกวันไปลงชื่อเข้ารับเวรตรงเวลา ถึงเวลาก็กิน ดื่ม และพักผ่อน แสดงตนไม่ต่างจากผู้คุมธรรมดาที่สุดคนหนึ่ง
จึงไม่ได้ดึงดูดความสนใจจากผู้ใด
บัดนี้ถึงเวลาออกนอกเมืองแล้ว
เฉินหรานหลับตา สัมผัสปราณแท้ที่กำลังไหลเชี่ยวอยู่ภายในร่าง
หลังจาก “ตรากตรำทำงาน” อยู่ในคุกหลวงตลอดช่วงที่ผ่านมา พลังฝึกตนที่เขาเก็บเกี่ยวจากเหล่าอสูรและนักโทษฉกรรจ์ก็มาถึงจุดวิกฤตแล้ว