กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 116 นายน้อย ลานประหาร
ภายในอารามร้างเงียบสงัดไร้เสียง
ดวงตากว่าสิบคู่จับจ้องเงาร่างในชุดขาวซึ่งยืนอยู่ด้านนอกประตูเขม็ง
สายลมยามค่ำคืนพัดผ่าน จนชายเสื้อของเชวียอู๋ฮวาปลิวไหว
เขายืนอยู่ภายในเงามืด ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกแสงจันทร์ส่องสว่าง สีหน้าเย็นชาไร้อารมณ์
ภายในดวงตาซึ่งก้มต่ำของผู้อาวุโสจิน มีความสงสัยวาบผ่าน
ราบรื่นเกินไป
คุกหลวงของกองบัญชาการปราบมารได้ชื่อว่าแข็งแกร่งดุจกำแพงทองแดงกำแพงเหล็ก กระทั่งแมลงวันสักตัวก็ยากจะบินออกมา
ระดับพลังของเชวียอู๋ฮวาถูกทำลาย ทั้งยังบาดเจ็บสาหัส
เขาจะมายืนอยู่ตรงนี้โดยไม่มีรอยขีดข่วนได้อย่างไร?