เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 91 ผู้ใดบังอาจรบกวนการปิดด่านของข้า!
แสงกระบี่พาดยาวดุจริ้วแพร ฉีกท้องฟ้ายามราตรีและบดขยี้เมฆดำเหนือเมืองหลวงจนแตกกระจาย
สายฝนเย็นเยียบปะปนกับกลิ่นคาวโลหิตเข้มข้น หมุนวนอย่างบ้าคลั่งอยู่ตรงปลายถนนสายยาว
หากมองลงมาจากที่สูงในเวลานี้ จะเห็นคลื่นปราณแท้อันดุดันหลายสายกำลังเหยียบย่ำผ่านแนวหลังคาซึ่งทอดต่อกัน และพุ่งทะยานไปยังนอกเมืองด้วยความเร็วสูงสุด
ปลายเท้าของเชวียอู๋ฮวาแตะกระเบื้องสีเขียวติดต่อกัน ร่างเคลื่อนไหวราวนกเค้าแมวยักษ์กลางราตรี
สายลมแรงพัดเข้าไปในเสื้อคลุมกว้างจนพองตัว เนื้อผ้าสะบัดส่งเสียงดังพรึ่บพรั่บ
เขาหันกลับอย่างฉับพลัน สายตาเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง จับจ้องเงาร่างหลายสายซึ่งไล่ตามอยู่ด้านหลังไม่ยอมปล่อย
คนกลุ่มนี้ไม่ต่างจากฝูงหมาไนซึ่งได้กลิ่นคาวเลือด กัดร่องรอยของเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย