กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 810 ไม่อยากปล่อยมือ
หลังจากฟู่จื่อหลงกำชับเรื่องพวกนี้กับหลินเสี่ยวเรียบร้อยแล้ว เขาก็พิมพ์ข้อความสรุปประเด็นสำคัญส่งไปให้อีกสองสามข้อความ!
ฟู่จื่อหลงผ่อนลมหายใจยาว บิดขี้เกียจไล่ความเมื่อย ในใจรู้สึกปลอดโปร่งเหมือนเพิ่งได้ทำความดีประจำวันเสร็จสิ้น!
ทว่าพอยืดตัวบิดขี้เกียจแล้วเงยหน้าขึ้น เขากลับพบร่างหนึ่งในชุดผ้ากันเปื้อนยืนจ้องเขาตาไม่กะพริบอยู่ข้างๆ!
ฟู่จื่อหลงสะดุ้งตกใจ เพิ่งจะมองชัดๆ ว่าจางหานยืนอยู่ข้างตัวเขามาตลอด และเห็นเหตุการณ์ตอนเขาคุยโทรศัพท์ตั้งแต่ต้นจนจบ!
ฟู่จื่อหลงไม่รู้เลยว่าการที่จางหานเอาแต่จ้องเขาแบบนี้หมายความว่ายังไงกันแน่?
หรือว่าที่เซี่ยงไฮ้นี่ถ้าไม่ให้ทิปแล้วจะห้ามออกจากร้านงั้นเหรอ?