กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 739 ช่วยคนต้องช่วยให้ถึงที่สุด
จังหวะที่ฟู่จื่อหลงคว้าคอเสื้อโจวฉีเตรียมจะดึงตัวนางขึ้นมา โจวฉีก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที สองมือคว้าหมับเข้าที่มือของฟู่จื่อหลงแน่น ตาเบิกกว้างเต็มไปด้วยความหวาดกลัว!
เล็บมือทั้งสองข้างที่จิกมือฟู่จื่อหลงไว้ฝังลึกเข้าไปในเนื้อ จนเขาเจ็บจนต้องสูดปากระงับความเจ็บ!
เดิมทีฟู่จื่อหลงก็โมโหอยู่แล้ว เขาคิดจะเงื้อมือตบเรียกสติโจวฉีสักฉาด แต่พอยกมือขึ้นมาแล้วก็ค่อยๆ ลดมือลง!
เขาถอนหายใจอย่างจนใจก่อนจะพูดเสียงเบาว่า “ข้าเอง!”
พอคำสองคำนี้หลุดจากปาก โจวฉีก็คล้ายกับได้รับคำสั่งอะไรบางอย่าง ร่างกายนางอ่อนยวบลงไปทันที ดวงตาหลับพริ้มลงอีกครั้งเหมือนจะจมเข้าสู่ความหลับใหลไปอีกรอบ!