กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 662 คำเชิญไปกินข้าวที่บ้าน
จงซือหยู่ได้ยินแล้วไม่ได้ดีใจอย่างที่ควรจะเป็น กลับพูดด้วยน้ำเสียงรำคาญใจนิดหน่อยว่า “ข้าบอกแล้วไงว่ามีธุระ พ่อเรียกข้ากลับไปกินข้าวที่บ้าน เรื่องนี้ต้องรอให้เจ้าอนุญาตด้วยเหรอ”
พอเห็นว่าจงซือหยู่ดูเหมือนจะโกรธเข้าจริง ๆ ผู้หญิงคนนั้นก็หดคอลงเหมือนนกกระทาทันที ไม่กล้าเซ้าซี้ต่ออีกเลย
นางรู้นิสัยของจงซือหยู่ดี ถ้าตัวเองยังกล้าพูดมากอีกแค่คำเดียว ก็อาจจะโดนบอกเลิกใส่หน้าทันที
พอเห็น “แฟนสาว” ของตัวเองนั่งอึกอักไม่กล้าพูดจา ในใจจงซือหยู่ก็เกิดความสงสารขึ้นมานิดหนึ่ง แต่ขณะเดียวกันก็รู้สึกน่าเบื่อขึ้นมาหน่อย ๆ