เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 552 หนี้เยอะไม่กลุ้ม
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ฟู่จื่อหลงก้มมองจู้ฉิงที่ผล็อยหลับสนิทอยู่ในอ้อมแขนแล้วก็ถึงกับพูดไม่ออก!
ตัวเขายังเป็นครูสอนไม่ทันจุใจเลย แต่นักเรียนดันหลับไปซะแล้ว!
พอมองหัวคิ้วที่ยังคงขมวดมุ่นอยู่แม้จะหลับไปแล้วของจู้ฉิง ฟู่จื่อหลงก็พับเก็บความคิดที่จะซุกซนต่อทันที!
เดิมทีเมื่อคืนจู้ฉิงก็ไม่ได้นอนอยู่แล้ว แถมเมื่อกี้ยังโดนฟู่จื่อหลงเคี่ยวกรำไปยกใหญ่ ทั้งเจ็บทั้งง่วงก็เลยหมดแรงหลับปุ๋ยไปเลย!
ฟู่จื่อหลงช่วยจัดปอยผมที่ยุ่งเหยิงข้างหูให้นาง พลางนึกย้อนถึงภาพอันเย้ายวนใจเมื่อครู่อย่างเพลิดเพลิน!
ฟู่จื่อหลงนึกถึงคำบรรยายในเรื่อง 'ความฝันในหอแดง' ขึ้นมา ที่ว่า 'ยามสงบดั่งบุปผางามส่องเงาในน้ำ ยามเยื้องกรายดั่งหลิวลู่ลอยตามลม'
เอวคอดกิ่วพอนอนคว่ำลงไปตรงนั้น ก็แทบจะคร่าเอาชีวิตของฟู่จื่อหลงไปครึ่งค่อนแล้ว!