กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 546 ยังนับอยู่ไหม
ผ่านไปครู่หนึ่ง ฟู่จื่อหลงก็เอามือลูบอกพลางยันตัวลุกขึ้นนั่ง มองเด็กสาวผมสั้นตรงหน้าด้วยความผวาหน่อย ๆ
ส่วนจู้ฉิงยังคงน้ำตาไหลรินเงียบ ๆ พยายามสะกดกลั้นไม่ให้มีเสียงสะอื้นเล็ดลอดออกมา
มือขวาคอยปาดน้ำตากับน้ำมูกเอามาเช็ดกับเสื้อของฟู่จื่อหลงเป็นพัก ๆ ส่วนมือซ้ายก็ขยุ้มชายเสื้อของเขาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าเขาจะวิ่งหนีไป
ฟู่จื่อหลงเพิ่งเคยเห็นจู้ฉิงที่ดูเรียบร้อยบอบบางระเบิดอารมณ์บ้าคลั่งขนาดนี้เป็นครั้งแรก รู้สึกเหมือนว่าแค่ตัดผมไป นิสัยก็เปลี่ยนตามไปด้วยเลย
แผลตรงหน้าอกส่งความรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาเบา ๆ ฟู่จื่อหลงรู้ดีว่านั่นคือรอยกัดที่โดนกัดจนแตก พอเนื้อผ้าเสียดสีเข้าก็เลยรู้สึกเจ็บ