กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 510 ไร้กิเลสย่อมไร้จุดอ่อน
เหล่านักศึกษาใหม่เห็นฟู่จื่อหลงที่หายหัวไปทั้งช่วงบ่ายปั่นซาเล้งเข้ามา ต่างก็พากันงงว่ารุ่นพี่คนนี้จะมาไม้ไหนอีก!
ฟู่จื่อหลงยิ้มมุมปากพลางกวาดสายตามองทุกคน จากนั้นก็เอ่ยปากทักครูฝึกเสิ่นอย่างมีมารยาท “ครูฝึกเสิ่นครับ บ่ายนี้พวกเขาตั้งใจฝึกทหารกันดีไหมครับ”
ครูฝึกเสิ่นยิ้มตอบเขาซึ่งหาได้ยากมาก แล้วพูดขึ้นว่า “ก็ไม่เลวนะ อย่างน้อยทัศนคติก็ถือว่าตั้งใจกันดีมาก!”
ฟู่จื่อหลงแกล้งทำเป็นยกข้อมือดูนาฬิกาแล้วถามว่า “ครูฝึกเสิ่นครับ ถ้างั้นช่วยให้พวกเขาพักสักหน่อยได้ไหมครับ พอดีผมมีเรื่องจะคุยกับพวกเขานิดหน่อย!”