กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 496 ข้าทำได้แต่นายทำไม่ได้
เมื่อเห็นทุกคนลดมือขวาลงและไม่มีใครคัดค้าน ฟู่จื่อหลงก็พอใจมากที่เด็กใหม่พวกนี้รู้ความกันดี!
ใบหน้าของเขากลับมายิ้มอีกครั้ง ก่อนจะเงยหน้าหรี่ตามองดวงอาทิตย์ที่แผดเผาอยู่บนฟ้า!
ฟู่จื่อหลงพูดขึ้นเหมือนเพิ่งนึกมีมโนธรรมขึ้นมาได้ “ทุกคน ยืนตรงนี้กันมาพักใหญ่แล้วใช่ไหม อยากพักตอนนี้เลยหรือเปล่า”
พอได้ยินแบบนั้น เหล่านักศึกษาใหม่ในแถวก็ตาเป็นประกาย มีเด็กใหม่ยี่สิบกว่าคนตะโกนออกมาอย่างอดใจไม่ไหว “อยากครับ!”
ฟู่จื่อหลงพูดพลางยิ้มตาหยี “คนที่เพิ่งตะโกนว่าอยากเมื่อกี้ ก้าวออกมาข้างหน้า ผู้หญิงสควอชยี่สิบครั้ง ผู้ชายวิดพื้นยี่สิบครั้ง เตรียมตัว!”