ตอนที่ 10 แตะเนื้อต้องตัว

ตอนที่ 10 แตะเนื้อต้องตัว

เที่ยงวันต่อมา

พลันที่เสียงกริ่งหมดคาบสุดท้ายช่วงเช้าดังขึ้น พวกนักเรียนก็ตื่นเต้นรีบคว้ากระเป๋าแล้ววิ่งกรูออกนอกโรงเรียน

เพราะบ่ายวันนี้เป็นวันหยุดครึ่งวันประจำสัปดาห์ นักเรียนส่วนหนึ่งต้องรีบไปขึ้นรถเมล์กลับบ้าน ใครวิ่งช้าก็อาจจะเบียดขึ้นรถไม่ทัน

ฟู่จื่อหลงไถเงินค่ารถเมล์จากอากันกับแอดมินมาได้สองหยวน ถือเป็นค่าชดเชยที่เมื่อคืนไม่ได้ไปเล่นเน็ต

จากนั้นเขาก็สะพายกระเป๋าเดินทอดน่องออกจากตึกเรียน แวะแซวเพื่อนสนิทสองสามประโยคก่อนจะเดินไปที่ป้ายรถเมล์

ยังไม่ทันเดินถึงป้ายรถเมล์ มองไปแต่ไกลก็เห็นเด็กสาวคนหนึ่งยืนเด่นสง่างามราวกับดอกลิลลี่