ตอนที่ 2 การเดิมพัน

ตอนที่ 2 การเดิมพัน

ฟู่จื่อหลงดึงสติตัวเองกลับมาจากภาพฝันอันสวยงามในอนาคตทันที

เทียบกับอีกสองคนที่กำลังลนลานทำอะไรไม่ถูกแล้ว ฟู่จื่อหลงจำผลลัพธ์ของเรื่องนี้ในตอนนั้นได้ขึ้นใจในพริบตา

ตอนนั้นครูจางที่เป็นครูประจำชั้นรู้เรื่องเข้าก็รีบตามมา แล้วคอยปั้นหน้ายิ้มช่วยพูดขอร้องหัวหน้าหยูตั้งหลายคำ สุดท้ายถึงยอมเปลี่ยนโทษเป็นลงบันทึกความผิดไว้หนึ่งครั้ง

พอถึงเช้าวันจันทร์ตอนเข้าแถวเคารพธงชาติ เขาก็ต้องออกไปยืนเป็นตัวแทนคนทำผิด อ่านคำสำนึกผิดสี่ร้อยคำอยู่หน้าเสาธง...

พอคิดถึงเรื่องน่าอายในอดีตที่ไม่อยากจำพวกนั้น หน้าแก่ๆ ของฟู่จื่อหลงก็อดแดงขึ้นมาไม่ได้

ประสบการณ์และเล่ห์เหลี่ยมของคนวัยสามสิบหกปีเริ่มทำงานทันที กำลังคิดหาทางว่าจะแก้เกมนี้ยังไงดี

เสียงอ้อนวอนขอความเมตตาของเพื่อนอีกสองคนดังขึ้นแล้ว แต่สิ่งที่ได้กลับมามีแค่การที่หัวหน้าหยูโบกมือไล่ให้ออกไปจากห้องทำงานอย่างรำคาญใจ

แต่ฟู่จื่อหลงกลับอาศัยจังหวะนั้น ยื่นสองมือเข้าไปคว้าหมับที่มือขวาซึ่งกำลังโบกไล่ของหัวหน้าหยูไว้แน่น