กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 363 เจี่ยงม่านร้องไห้อวยพรอยู่ในมุมหนึ่ง
เหลิ่งเหมิงถลึงตาใส่เหมียวซูข่าย
จากนั้นก็หันหลังให้เขาทันที ปล่อยให้เขามองได้เพียงท้ายทอย
เหมียวซูข่ายนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยสีหน้างุนงง
ริมฝีปากขยับเล็กน้อย แต่เงียบอยู่นานก็ยังไม่รู้จะปลอบเธออย่างไร
พอเหลิ่งเหมิงเห็นเขาเป็นแบบนี้ก็ยิ่งโมโหจนแทบระเบิด
สุดท้ายเธอก็ทนเก็บอารมณ์ไว้ไม่ไหว หันกลับมาถามว่า “นายไม่คิดจะถามหน่อยเหรอว่าฉันโกรธทำไม?”
เหมียวซูข่ายเกาศีรษะ “ฉันกลัวพูดอะไรผิดไป”