กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 310 ขอเตือนว่าอย่ามีความคิดที่ไม่ควรมี
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
“แค่ก ๆ... หัวหน้า... ผมมาเยี่ยมคุณแล้ว”
เสี่ยวอู่เกาหัวอย่างเก้อ ๆ ยืนอยู่หน้าประตูห้องผู้ป่วย อยากเข้าแต่ก็ไม่กล้าเข้า
เขาเห็นพี่สะใภ้จากไปแล้ว ถึงได้รีบมาเป็นพิเศษ
เมื่อกี้เขาผลักประตูเข้ามาโดยไม่เคาะ นั่นเป็นความผิดของเขา เขาต้องขอโทษเอง
ไม่อย่างนั้นพอหัวหน้าหายดีในภายหลัง บทลงโทษจะหนักมาก
เสี่ยวอู่ทำหน้าจริงใจ “หัวหน้า ขอโทษนะ ผมไม่ได้ตั้งใจ...”
หานหลิงจือเงยหน้ามองไปด้านหลังเขา “คนอื่นล่ะ”
เสี่ยวอู่: “พวกเขา... พวกเขามีธุระไป”