กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 304 หานหลิงจือหายตัวไปที่ชายแดน
ท้องฟ้าสีฟ้าครามทอดอยู่เหนือทุ่งหญ้ารกร้างกว้างสุดลูกหูลูกตา แผ่ยาวไปจนจรดขอบฟ้า
ชาวปศุสัตว์ผู้กระตือรือร้นมากมายกรูกันเข้ามา ล้อมสมาชิกคณะศิลปินไว้ตรงกลางพร้อมโห่ร้องยินดี
เหมียวเจียวเจียวและคนอื่น ๆ มองชาวปศุสัตว์ที่ต้อนรับอย่างอบอุ่นเหล่านี้ ต่างเผยรอยยิ้มอย่างมีความสุข
ความเหนื่อยล้าจากการนั่งรถมาหลายวันพลันมลายหายไปในชั่วขณะนี้
แต่เดิมชนเผ่าชาวปศุสัตว์พูดกันแต่ภาษามองโกเลีย หลังสถาปนาประเทศจึงค่อย ๆ มีคนเรียนรู้ภาษาจีน แต่คนส่วนใหญ่ยังพูดไม่ได้
ด้วยเหตุนี้หัวหน้าหมู่บ้านจึงจัดผู้นำทางชาวเลี้ยงสัตว์ที่พูดภาษาจีนได้ 2 คนไว้คอยต้อนรับสหายจากคณะศิลปินโดยเฉพาะ