กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 280 เหมียวซูอวี้ตายในห้องใต้ดิน
เจียงม่านชะงักสีหน้า พูดด้วยน้ำเสียงแหลมสูงว่า “ถามถึงเธอทำไม ใครจะไปรู้ว่าตายไปอยู่ที่ไหนแล้ว”
หลินอวิ๋นอวิ๋นขมวดคิ้ว รู้สึกอยู่ตลอดว่ามีบางอย่างไม่ค่อยถูกต้อง
เมื่อก่อนแม่ของตัวเองดีต่อเหมียวซูอวี้มาก ไฉนเลยจะมีท่าทีไม่ใส่ใจแบบนี้
“งั้นจะส่งเธอกลับบ้านเกิดเมื่อไหร่คะ” หลินอวิ๋นอวิ๋นถามอีก
เจียงม่านเม้มปาก “รอให้แผลบนหน้าเธอหายดีเกือบหมด ไปตัดไหมที่โรงพยาบาลแล้วค่อยว่ากัน”
การผ่าตัดเย็บแผลบนใบหน้าผ่านมานานขนาดนั้นแล้ว ความจริงถึงเวลาต้องตัดไหมตั้งนานแล้ว
แต่เธอไม่มีทางใจดีขนาดส่งนังแพศยานั่นไปโรงพยาบาลหรอก
เธอตั้งใจจะทรมานเหมียวซูอวี้สักระยะหนึ่งก่อน เพื่อระบายความแค้นในใจ