กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 173 เหมียวซูไป๋ช่วยเมิ่งเป่าเป่าไว้
สายตาที่เขามองไปยังเมิ่งเป่าเป่าราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ
ตวาดด้วยความเดือดดาลว่า “นังแพศยา! ช่างไร้ยางอายสิ้นดี!!”
เมิ่งเป่าเป่าตกใจกลัวสายตานี้ของเขาจนตัวสั่น
รีบฉวยโอกาสสลัดฝ่ามือของเขาให้หลุด แล้วไปหลบอยู่ด้านหลังเหมียวซูไป๋
แววตาของเหมียวซูไป๋เข้มลง ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พลางเอ่ยเสียงเย็นว่า “กรุณาระวังคำพูดด้วย!”
“ไสหัวไป!...” พี่หมิงถลึงตาใส่เขาด้วยความเคียดแค้น ล้วงเอากริชออกมาจากกระเป๋าแล้วแทงไปข้างหน้าทันที
เมิ่งเป่าเป่าสังเกตเห็นฉากนี้เข้า แววตาก็ร้อนรนขึ้นมา “ระวัง!!”
เหมียวซูไป๋นั้นฝึกฝนมาตั้งแต่เด็กแล้ว