กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 147 ปีนบันไดสวรรค์บนหน้าผาสูงชัน
บริเวณใกล้หน้าผาสูงชัน
รอบด้านเต็มไปด้วยต้นไม้และป่าดงดิบเขียวขจี
เสียงนกร้องใสกังวานแว่วมาจากป่าภูเขาที่อยู่ไม่ไกล
สายลมอ่อนพัดผ่านแผ่วเบา
ทุกอย่างดูสงบและงดงามเหลือเกิน
แต่สมาชิกคณะศิลปินทุกคนกลับไม่มีอารมณ์ชื่นชมทิวทัศน์งดงามเบื้องหน้า
เมื่อมองบันไดสวรรค์ที่สูงลิบจนดูเหมือนจะทะลุถึงหมู่เมฆ หลายคนก็รู้สึกหวาดหวั่นจนใจปั่นป่วน
คนที่เมารถก่อนหน้านี้เป็นคนแรกที่อดไม่ไหวจนต้องถามออกมา “ผู้อำนวยการเว่ย คุณคงไม่ได้หมายความว่าจะให้พวกเราปีนบันไดสวรรค์นี่หรอกใช่ไหม??”
ผู้อำนวยการเว่ยหัวเราะอย่างอารมณ์ดี “ใช่แล้ว สหายเสี่ยวหวัง คุณฉลาดไม่เบาเลยนะ”