เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 67 ไป๋เหยียนคิดเข้าข้างตัวเอง
ในช่วงเวลาคับขันเส้นยาแดงผ่าแปดนี้เอง!
กริชเล่มหนึ่งซัดพุ่งเข้ามาอย่างเฉียบคมด้วยความเร็วสูง และปักเข้าที่ดวงตาของหมาป่าตัวนี้ในคราเดียว
“เอ๋ง!!!” หมาป่าสีเทาล้มกระแทกพื้นเสียงดังตุบ นอนคร่ำครวญโหยหวนอยู่บนพื้นไม่หยุด
หานหลิงจือฉวยโอกาสก้าวขึ้นหน้าไปดึงกริชออก แล้วแทงทะลุลำคอของมันอย่างรุนแรง
เหมียวเจียวเจียวเพิ่งจะจัดการหมาป่าใต้ร่างเสร็จ ก็มองเห็นหมาป่าที่ล้มลงแทบเท้า รวมถึงเขาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
ชั่วพริบตาเธอก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
เธอเอ่ยขอบคุณจากใจจริง: “ขอบคุณนายนะ”
“ไม่เป็นไร นี่เป็นเรื่องที่ผมควรทำอยู่แล้ว” น้ำเสียงของชายหนุ่มราบเรียบ ทว่าในน้ำเสียงกลับเจือความอ่อนโยนที่ยากจะสังเกตเห็นขึ้นมาสายหนึ่ง
เขาเคยรับปากว่าจะปกป้องช่วยเหลือเธอ พูดคำไหนย่อมเป็นคำนั้น