ตอนที่ 59 ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไปเถอะ

ตอนที่ 59 ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไปเถอะ

ไป๋เหยียนลืมตาขึ้นเป็นคนแรก เมื่อพบว่าตนเองยังคงอยู่ในถ้ำ เธอกัดริมฝีปากตัวสั่นเทา น้ำตาก็ไหลรินลงมาในที่สุด

วันนี้เป็นเวรเธอกับหมาฝางทำกับข้าว พอดีช่วงบ่ายทั้งสองคนได้พัก ทั้งคู่ว่างไม่มีอะไรทำจึงไปเก็บเห็ดป่ามากินแถวเชิงเขา

ใครจะไปคิดว่าเพิ่งเดินไปถึงตรงนั้น ก็เจอกลุ่มชายฉกรรจ์หน้าตาเหี้ยมเกรียมกลุ่มหนึ่งเข้า

คนพวกนี้พอเห็นเธอกับหมาฝาง ดวงตาก็เป็นประกายทันที แล้วพากันยิ้มหื่นลากตัวพวกเธอทั้งสองเข้าไปในป่าทึบ

เธอเรี่ยวแรงน้อยขัดขืนไม่ได้ ได้แต่ร้องไห้อ้อนวอนขอให้คนพวกนั้นปล่อยเธอไป ทว่าพวกเขากลับไม่สะทกสะท้าน ทั้งยังไม่สนใจความยินยอมของเธอแม้แต่น้อย ซ้ำยังถือโอกาสลูบคลำไปทั่วตัวเธอ