ตอนที่ 16 ได้รู้จักเมิ่งเป่าเป่า

ตอนที่ 16 ได้รู้จักเมิ่งเป่าเป่า

เหมียวเจียวเจียวเดินตามเสียงไปอย่างสงสัย

สองนาทีต่อมา เธอมาถึงต้นตอของเสียง — ตรงหน้าต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง

เหมียวเจียวเจียวเงยหน้ามองไปรอบ ๆ จึงเห็นว่าบนกิ่งของต้นไม้ใหญ่ต้นนี้ดูเหมือนมีคนนั่งอยู่คนหนึ่ง

อีกฝ่ายเห็นเธอเดินมาก็ดีใจจนน้ำตาไหล พลางตะโกนลั่น “สหาย! สหาย! ช่วยฉันด้วย!”

เสียงใสกังวานไพเราะ น่าจะเป็นเด็กผู้หญิง

แต่ร่างของเด็กสาวถูกกิ่งไม้ใบดกบังไว้ เธอจึงมองไม่เห็นหน้าตาของอีกฝ่าย

“เอ่อ ฉันจะช่วยยังไงล่ะ ฉันปีนต้นไม้ไม่เป็น” เหมียวเจียวเจียวมุมปากกระตุก พูดว่า “เธอขึ้นไปได้ยังไง ลงมาเองไม่ได้หรือไง”