เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 131 สู้ไม่ไหว
ชิรานุอิ อาสึกะเห็นท่าไม่ดีก็รีบหยิบไม้ที่มีลูกกระพรวนสองลูกห้อยอยู่ตรงปลายออกมา ส่วนร่างของรัมลาที่อยู่ข้างๆ ก็ค่อยๆ เปล่งแสงสีทองขึ้น
“โอ้! โอ้! ให้ตายสิ คุณผู้หญิงแสนสวยทั้งสองคน” คาเวนดิชยังจับแขนที่บิดผิดรูปของเชดดาไว้ในมือ นางยังคงร้องด้วยความเจ็บปวด แต่เขากลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หันไปพูดกับรัมลาและอาสึกะด้วยรอยยิ้ม “พวกคุณจะทำอะไรครับ? อย่าเข้าใจผิดสิ ผมไม่ได้คิดร้ายกับพวกคุณสองคนเลยนะ”
“ดีใจนะคะที่คุณไม่ได้คิดร้าย” รัมลาพูดเสียงเรียบ “แต่เห็นแก่เหล่าทวยเทพเถอะค่ะ ข้าอยากให้คุณปล่อยคุณแม่ผู้น่าสงสารคนนี้”
“ใช่ค่ะ! รีบปล่อยรุ่นพี่เชดดาเดี๋ยวนี้นะคะ!” อาสึกะตะโกนตาม ลูกกระพรวนในมือส่งเสียงเบาๆ
“คุณรัมลา ‘เทพแห่งตำนาน’ จากแดนกรีก” คาเวนดิชเรียกชื่อนางเบาๆ “คุณน่าจะรู้นะครับว่า ต่อให้เป็นเหล่าทวยเทพ ก็ไม่ยอมให้อภัยการทรยศง่ายๆ ใช่ไหม?”
รัมลาขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินแบบนั้น แสงสีทองบนตัวนางกลับค่อยๆ จางลง และนางก็เริ่มลังเล
“เหล่าทวยเทพไม่ให้อภัยการทรยศจริงๆ ค่ะ” รัมลาพยักหน้า “คุณพูดถูกค่ะ คุณมีจุดยืนของคุณ ข้าเสียมารยาทเอง”