เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 126 อดีตของเชดดา
เหล่าเซียนที่อยู่หน้าจอต่างชะงักไปเล็กน้อย นี่นางกำลังพูดกับพวกเขาอยู่เหรอ?
“ผู้ควบคุมของพวกคุณถูกข้าส่งไปที่ลอนดอนในปี 1993 แล้ว ข้ารู้ว่าเขาทั้งพูดภาษาอังกฤษไม่ได้และใช้เวทมนตร์ไม่เป็น ตามหลักแล้ว มีแค่ข้าเท่านั้นที่ช่วยให้เขากลับมาได้ ถ้าอยากให้เขากลับไปหัวเซี่ยของพวกคุณ ข้าก็ต้องได้ค่าตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อ”
ต่งเชียนชิวได้ยินแล้วก็ร้องในใจว่าแย่แล้ว ตั้งแต่เมื่อกี้นางก็รู้สึกว่ามีบางอย่างแปลก ๆ ที่แท้เชดดาแสดงละครมาตลอดจริง ๆ เหรอ?
เหล่าเซียนเองก็ไม่รู้ว่าควรทำยังไง ทุกคนพากันมองไปทางซีหวังหมู่ที่นั่งอยู่แถวหน้า เห็นสีหน้าของนางดูโกรธจัด ราวกับถูกหยามเกียรติอย่างร้ายแรง ส่วนจือหนี่ว์ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็คอยปลอบนางไม่หยุด
“ข้าจะคุยกับนางเอง” ซีหวังหมู่พูด
ต่งเชียนชิวรีบพูดอะไรบางอย่างกับผู้ส่งเสียงทางจิตคนหนึ่ง จากนั้นผู้ส่งเสียงทางจิตคนนั้นก็เดินมาหาซีหวังหมู่แล้วพูดว่า
“พระแม่หวังหมู่ ขอเพียงท่านจับมือข้า ก็จะสามารถพูดคุยกับคนในตำนานได้แล้วขอรับ”