เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 จบการสัมภาษณ์
“ต่ง...เชียน...ชิว...” ชวีซีจดชื่อทีละคำแล้วถามว่า “เชียนชิวที่หมายถึงพันปี ในคำว่า ‘พันปีหมื่นชั่วคน’ ใช่ไหมคะ?”
ต่งเชียนชิวพยักหน้า ก่อนจะมองไปรอบๆ พร้อมรอยยิ้มที่มีทั้งความรู้สึกดีและไม่ดีปะปนกัน
“ชื่อนี้ดีจังเลยค่ะ” ชวีซีพูดพลางยิ้ม “ต่งเชียนชิว ฟังคล้ายคำว่ารู้เรื่องราวนับพันปี เหมือนรู้ไปหมดทุกอย่างเลย”
ต่งเชียนชิวไม่ได้พูดอะไร ยังคงมองไปรอบๆ อย่างเคว้งคว้าง
“ไม่ทราบว่าเริ่มงานได้เมื่อไหร่คะ?” ชวีซีถาม
“ตอนนี้เลยค่ะ”
“ได้ค่ะ แล้วบ้านอยู่ที่ไหนคะ?” ชวีซีก้มหน้าจดอะไรบางอย่างไปด้วย ถามไปด้วย “ต้องจัดที่พักให้ไหมคะ?”
“บ้านของข้า...” ต่งเชียนชิวกวาดตามองไปรอบหนึ่งอย่างเหม่อลอย แล้วพูดว่า “อยู่ที่นี่ค่ะ”
“เอ๊ะ?” ชวีซีส่งเสียงอย่างสงสัย “อยู่แถวยอดเขาปู้กุยนี่เองเหรอคะ?”