เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 พนักงานขายประหลาด
“เจ้าคนแซ่เสิ่น เมื่อไรเจ้าจะเลิกตื๊อเสียที?”
ฟังจากเสียงแล้ว เหมือนนาจากำลังพูดกับใครอยู่ด้วยน้ำเสียงดุดัน
“โธ่ นาจา ข้าหวังดีกับเจ้านะ ทำไมต้องมองกันตาขวางด้วย อยากต่อยข้าหรือ?”
“รีบไสหัวไป ข้ายังมีแขกจะมา เรื่องสินค้าของเจ้า ไว้ข้าค่อยคิดทีหลัง” นาจาพูดเสียงเย็น
“ถ้าวันนี้เจ้าไม่ซื้อ ข้าก็ไม่ไป แน่จริงก็ตีข้าให้ตายเลยสิ” ชายแซ่เสิ่นคนนั้นยังคงรุกไล่ตื๊อนาจาไม่หยุด
“ถ้าข้าตีจนวิญญาณเจ้าสลาย ข้าก็ต้องตกไปเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉาน เจ้าไม่คุ้มให้ข้าเสียสละถึงขนาดนั้นหรอก” นาจาผลักชายแซ่เสิ่นไปด้านข้าง แล้วหันไปจัดสินค้าบนชั้น
“นาจา เจ้ายังไม่เข้าใจอีกหรือ ข้ากำลังช่วยเจ้าอยู่นะ!” ชายแซ่เสิ่นขยับเข้ามาอีกครั้ง แล้วพูดว่า “บนสวรรค์นี่มีแต่เซียนที่ขึ้นมาตั้งแต่สมัยโบราณ เจ้าลองบอกมาสิว่าจะขายสินค้าแบรนด์แฟชั่นพวกนี้ให้ใคร หลายสิบปีมานี้ มีใครขึ้นสวรรค์มาบ้างหรือเปล่า?”
“หึ แล้วจะให้ข้าขายของโบราณเหมือนเจ้าหรือ?” นาจาถามอย่างหงุดหงิด