เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 99 ความหมายเวลาที่อิงหนิงโกรธ
“ท่านลืมหมดแล้วหรือ?” ตู้อวี่มองพระแม่โฮ่วถู่อย่างอึ้ง ๆ “ท่านจำไม่ได้แล้วหรือว่าข้าเป็นใคร?”
ตู้อวี่เพิ่งพูดจบ แสงสีเขียวก็วาบออกมาจากเอว อิงหนิงปรากฏตัวพร้อมน้ำตาคลอเบ้า แล้วเข้าไปกอดพระแม่โฮ่วถู่ทันที
“อ้าว! อิงหนิงน้อย!” พระแม่โฮ่วถู่ร้องอย่างตกใจ “เจ้ามาได้ยังไง? สองวันนี้อยู่สบายดีไหม? ชื่อกุ่ยกับเม่ยกุ่ยรังแกเจ้าหรือเปล่า?”
อิงหนิงกอดพระแม่โฮ่วถู่อยู่เงียบ ๆ สักพัก แล้วหันไปถามชื่อกุ่ยว่า “ตอนนี้ต้องเริ่มเล่าตั้งแต่ตรงไหน?”
ชื่อกุ่ยส่ายหน้า “ตั้งแต่เจ้ามาที่นี่”
อิงหนิงฟังแล้วก็พยักหน้าเงียบ ๆ ก่อนบอกพระแม่โฮ่วถู่ว่า “พระแม่ ข้าอยู่สบายมากเลย! เม่ยกุ่ยกับชื่อกุ่ยก็ดีกับข้ามาก”
พูดจบ นางก็หันไปถลึงตาใส่ชื่อกุ่ยอีกครั้ง สีหน้าจนใจของชื่อกุ่ยหายไปทันที แล้วเปลี่ยนเป็นรำคาญแทน “ยายแก่อย่างเจ้าคิดอะไรผิดไปหรือเปล่า? ข้ากับชื่อกุ่ยจะสู้อิงหนิงได้หรือ?”