เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 94 เผลอช่วยงูขาว
ตู้อวี่บอกลาจางโหย่วเหริน แล้วหามุมที่ไม่มีคนอยู่ รออีกพักหนึ่ง ในที่สุดเสี่ยวชีก็ติดต่อมา
“ตู้อวี่ ทางนายเสร็จหรือยัง?” นางถามด้วยน้ำเสียงหอบเหนื่อย
“เสร็จแล้ว แล้วทางเจ้าล่ะ?”
“ข้าแจ้งข่าวให้มหาจักรพรรดิเป่ยอินเฟิงตูกับมหาจักรพรรดิตงเยว่แห่งเขาไท่ซานทราบแล้ว” เสี่ยวชีบอก “พญายมสิบตำหนักกับจักรพรรดิผีทั้งห้าทิศพาเหล่าเซียนชั้นสูงหลายสิบองค์มาช่วยแล้ว ตอนนี้พวกเขากำลังเก็บกวาดซากปรักหักพัง แล้วก็นับจำนวนคนที่วิญญาณแตกสลายไป”
“ดีจริงๆ...” ตู้อวี่ค่อยๆ นั่งลง “พอได้จังหวะก็รับข้ากลับไปทีนะ”
“ได้เลย” เสี่ยวชีบอก “แต่อาจจะช้าหน่อย นายอย่าเดินเพ่นพ่านล่ะ เพราะมีแค่ข้าคนเดียวที่ทำพิธีเรียกนายกลับ”
ตู้อวี่พยักหน้าแล้วบอกว่า “ข้าจะไปเดินเพ่นพ่านทำไมล่ะ? ตอนนี้ใจข้าบินกลับไปแล้ว”
เสี่ยวชีไม่ได้พูดอะไรอีก คงไปเตรียมเรียกเขากลับแล้ว ตู้อวี่ไม่มีอะไรทำ เลยเดินเล่นไปมาบนภูเขา