เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 81 จางหมาจื่อ
“ช่วย... เหรอ?” ตู้อวี่ชะงักไปนิดหนึ่ง “คำว่า ‘ช่วย’ ที่เจ้าพูด หมายถึงช่วยแบบที่ข้าเข้าใจหรือเปล่า?”
“เจ้านี่แปลกคนจริง ๆ” จ้านฉีเซิ่งขมวดคิ้วเล็กน้อย “คำว่าช่วยยังต้องอธิบายอีกหรือ?”
“เจ้าต่างหากที่แปลก!” ตู้อวี่ชี้หน้าจ้านฉีเซิ่ง “เจ้ามีเหตุผลอะไรถึงจะมาช่วยข้า?”
“เหตุผลหรือ?” จ้านฉีเซิ่งลูบคาง ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “นิสัยของเจ้ากับข้าต่างกันมาก ข้ากำลังคิดว่า บางทีถ้าข้าลองทำอะไรแบบเดียวกับเจ้า ก็คงจะเข้าใจความหมายของรอยยิ้มอิ๋งหนิงก็ได้...”
ตู้อวี่มองจ้านฉีเซิ่งอย่างไม่อยากเชื่อ สุดท้ายในใจก็คิดว่า ที่แท้เขาก็เป็นคนดีเหมือนกัน อย่างน้อยก็ดีกว่าที่ตัวเองคิดไว้มาก ไม่แน่ว่า... พวกเขาอาจกลายเป็นเพื่อนกันได้จริง ๆ ก็ได้?
“เจ้าอย่าฉวยโอกาสแย่งอิ๋งหนิงไปจากข้าล่ะ” ตู้อวี่พูด
“ไร้สาระ อิ๋งหนิงมีความคิดเป็นของตัวเอง ไม่ใช่สิ่งของสักหน่อย” จ้านฉีเซิ่งขมวดคิ้วพูด “เจ้าคิดว่าข้าเป็นคนแบบไหนกัน?”
“เป็นความผิดของข้าเอง ข้าเอาจิตใจของสุภาพบุรุษไปประเมินจิตใจของคนถ่อย” ตู้อวี่พูด