เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 64 โลกนี้ช่างแล้งน้ำใจ
จงขุยกระโดดถอยหลังออกไป ทิ้งระยะห่างจากตู้อวี่ จากนั้นก็ล้วงหยิบของวิเศษชิ้นหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ ลักษณะเหมือนถุงใบเล็ก ๆ เขาโยนมันขึ้นไปบนฟ้าแล้วตะโกนเสียงดังว่า
“ถุงสยบผี! ดูด!”
ตู้อวี่ยังไม่ทันได้มองให้ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น ก็รู้สึกได้ว่าพลังทั่วร่างกำลังถูกดูดออกไป ราวกับว่าจงหลีชุนกำลังหลุดออกจากร่างของเขา
'แย่แล้ว!' ตู้อวี่ร้องขึ้นในใจ 'เสี่ยวจงหลี! รีบกลับเข้าไปหลบในบันทึกภูตแปดทิศเร็วเข้า! ของวิเศษของคนคนนี้ดูเหมือนจะดูดแต่วิญญาณร้าย ถ้าเป็นแบบนี้เจ้าต้องถูกดูดออกไปแน่!'
“ไม่ได้ ตู้อวี่!” จงหลีชุนกัดฟันพูด “ถ้าข้าถอนตัวออกไปตอนนี้ ร่างมนุษย์ธรรมดาของเจ้าคงทนได้ไม่ถึงอึดใจเดียว วิญญาณจะสลายไปทันที!”
คราวนี้ตู้อวี่เริ่มลนลานจริง ๆ เขาไม่คิดเลยว่าจงขุยจะยังมีของวิเศษแบบนี้ซ่อนอยู่อีก ถ้ายังฝืนยื้อกันต่อไป ผลสุดท้ายก็คงเหลือแค่ต้องลุ้นว่าเขากับจงหลีชุน ใครจะวิญญาณสลายไปก่อนกัน
“สหายน้อย!” มหาจักรพรรดิตงเยว่แห่งเขาไท่ซานที่อยู่ข้าง ๆ จู่ ๆ ก็พูดขึ้นด้วยสีหน้าเป็นห่วง “พอได้แล้ว ข้ารับน้ำใจของเจ้าไว้แล้ว รีบหนีไปเถอะ!”