เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 60 บุกมาฆ่าแล้ว
“ก็ไม่ต่างกันจริง ๆ นั่นแหละ...” พระแม่โฮ่วถู่คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูด
“แล้วเจ้าหน้าที่ปรโลกทั้งแปดล่ะครับ?” ตู้อวี่รู้ว่าชือกุ่ยเป็นพวกคิดอะไรตรง ๆ ไม่รู้จักพลิกแพลง แต่เจ้าหน้าที่ปรโลกทั้งแปดไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย ทำไมถึงยอมทำภารกิจที่ไม่ใช้สมองแบบนี้ได้?
“เจ้าหน้าที่ปรโลกทั้งแปดอะไรกัน มาแค่เจ็ดคน จงขุยไม่ยอมตอบกลับสักที พอโจมตีเสร็จ ข้าก็ให้ทั้งเจ็ดคนแยกย้ายกันหนีไปแล้ว” ชือกุ่ยเบ้ปาก รู้สึกว่าตัวเองฉลาดเสียจริง
“เดี๋ยวนะ พวกเขาไม่รู้สึกเลยเหรอว่าแผนนี้มันไม่เข้าท่า? ท่านเจ็ดเซี่ยปี้อันก็เห็นด้วยเหรอ? แม้แต่หน้าม้าที่เจ้าแผนการที่สุดก็ยังเห็นด้วย?”
“ทำไมพวกเขาจะไม่เห็นด้วยล่ะ?” ชือกุ่ยงงนิดหน่อย “ข้าบอกพวกเขาแล้วว่าพระแม่โฮ่วถู่สั่งให้โจมตีเสร็จแล้วหนีเลย แต่พวกนั้นหนีได้เร็วจริง ๆ นะ คงไม่มีใครทันเห็นตัวพวกเขาด้วยซ้ำ”
ตู้อวี่เองก็ยกมือกุมหน้าผาก รู้สึกเหนื่อยใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก