เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 ลางสังหรณ์ที่ไม่สู้ดี
ตู้อวี่ยืนรออยู่เงียบ ๆ นอกห้อง กว่าจะรู้ตัวอีกที ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว
เสียงประตูดังเอี๊ยด ก่อนที่ชุยเจวี๋ยจะค่อย ๆ เดินออกมา แววลังเลในดวงตาของเขาหายไปแล้ว ตอนนี้กลับมีความมุ่งมั่นเพิ่มเข้ามาแทน
“หัวหน้า คุณไปถามท่านแม่มาแล้วเหรอครับ” ตู้อวี่ถาม
“ใช่” ชุยเจวี๋ยพยักหน้าช้า ๆ “ท่านแม่เองก็อยากให้ปรโลกมีตุลาการปรโลกที่เข้าใจเหตุผลและแยกแยะถูกผิดได้เหมือนกัน แถมยังอยากมากกว่าข้าเสียอีก”
“ดีเลยครับ ดูเหมือนว่าตำนานจะจบลงจริง ๆ แล้ว ตอนนี้ก็แค่รอให้พระแม่โฮ่วถู่มารับคุณไปเท่านั้น”
ในจังหวะนั้นเอง ตู้อวี่ก็ได้รับการส่งเสียงทางจิตขึ้นมากะทันหัน
“ฮัลโหล ๆ ได้ยินไหม?”
พอตู้อวี่ได้ยินเสียงนี้ก็รู้สึกคุ้นหูมาก “พระแม่โฮ่วถู่เหรอครับ?”
“ใช่สิ แกรู้จักข้าด้วยเหรอ” อีกฝ่ายถามด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ