เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 36 ถ้าข้าเสียใจ
ในสนามรบที่สถานการณ์เปลี่ยนแปลงไปได้ทุกเมื่อ ถ้ารองแม่ทัพของแคว้นฉินไม่ได้สั่งให้ยิงธนูจำนวนมากออกมาแยกไป๋ฉี่ออกจากคนประหลาดสองคนนั้นกะทันหัน ตอนนี้ไป๋ฉี่คงตายไปแล้ว
แม้จะถูกกองกำลังเสริมที่เพิ่งมาถึงรีบร้อนพาตัวออกไป แต่ไป๋ฉี่รู้ดีว่าศึกครั้งนี้คงไม่มีทางชนะแล้ว
เพราะคนสองคนนั้นถอยออกไปได้อย่างปลอดภัยแล้ว อีกไม่นานพวกเขาก็คงรวบรวมกำลังใหม่ แล้วนำทัพบุกเข้ามาอีกครั้ง
ตู้อวี่กับจงหลีชุนไม่ได้ตามไปไล่ล่าไป๋ฉี่ แต่กลับชิงม้าสองตัวมา แล้วควบมุ่งหน้าไปยังค่ายใหญ่ของแคว้นฉีทันที
“เจ้า...” จงหลีชุนมองตู้อวี่อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดว่า “ข้ารู้สึกว่าเจ้าดูแปลกๆ ไปนะ”
“แปลกหรือ? แปลกตรงไหน?” ตู้อวี่พูดเสียงเย็นชา
“ทั้งคุ้นเคย แต่ก็แปลกหน้า”
“อย่างนั้นหรือ?” ตู้อวี่พยักหน้าเบาๆ โดยไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ “สักวันเจ้าก็จะกลายเป็นคนแปลกๆ เหมือนข้าเอง ตอนนี้เรามาชนะศึกครั้งนี้กันก่อนดีกว่า”
“ถ้ามีแค่ข้าคนเดียว คงเอาชนะศึกนี้ไม่ได้... อย่างน้อยก็ต้องมีรองแม่ทัพที่มีความสามารถระดับผู้บัญชาการอีกคน...”