เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 มีเรื่องต้องพึ่งจงอู๋เยี่ยน
“เซี่ย... อิ๋ง... ชุน...” ตู้อวี่อ่านทีละคำ “ที่แท้บันทึกประวัติศาสตร์ก็ไม่ได้เป็นความจริงไปเสียทั้งหมด ผู้หญิงที่ชื่อเซี่ยอิ๋งชุนคนนี้จิตใจดีมากเลยนะ”
“ดูท่าครั้งนี้คงไม่ต้องลงไปแล้ว”
ต่งเชียนชิวดูภาพบนหน้าจอ แล้วเร่งเวลาไปอีกหลายเดือน
หลังจากจงหลีชุนได้เป็นราชินี นางก็ตั้งใจบริหารแคว้นฉีมาตลอด พอกำจัดขุนนางชั่วไปได้หลายคน ก็แก้ไขกฎหมายขึ้นใหม่ เวลาว่างก็ไปฝึกทหารที่ลานฝึก แทบไม่มีเวลาได้พักเลย
ส่วนเสี่ยวเซี่ยก็ใช้ทุกวิธีที่ตัวเองมี ทุกครั้งที่ฉีเซวียนหวังคิดจะไปห้องนอนของจงหลีชุน นางก็ทั้งร้องไห้ ทั้งอาละวาด ทั้งขู่จะผูกคอตาย พอนานเข้า ฉีเซวียนหวังก็เลิกคิดถึงจงหลีชุนไปเอง ถึงอย่างไรจงหลีชุนก็ทำหน้าเย็นชาอยู่ตลอด แต่เสี่ยวเซี่ยไม่เพียงพูดเก่ง ยังร้องรำได้บ้างด้วย ต่อให้เสี่ยวเซี่ยจะสวยสู้จงหลีชุนไม่ได้อยู่หน่อย ฉีเซวียนหวังก็ไม่อยากไปหาเรื่องให้ตัวเองเสียหน้า
ฉีเซวียนหวังพยายามเอาใจเสี่ยวเซี่ยอย่างเต็มที่ เสี่ยวเซี่ยก็ทุ่มสุดชีวิตเพื่อปกป้องจงหลีชุน ส่วนจงหลีชุนก็ตั้งใจดูแลบ้านเมือง เมื่อแคว้นฉีสงบสุข ฉีเซวียนหวังก็ยิ่งมีเวลาเสพสุขฟังเพลงชมระบำกับเซี่ยอิ๋งชุนทุกค่ำคืน
ความสัมพันธ์สามเส้าที่แปลกแต่ลงตัวแบบนี้ ถ้าไม่ได้เห็นกับตา ตู้อวี่คงนึกไม่ถึงด้วยซ้ำ
“เอ่อ...” ตอนนั้นเอง ตู้อวี่ก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ “พี่เชียนชิว... ถ้าครั้งนี้ผมไม่ต้องลงไป งั้นผมก็ต้องลงไปตอนจงหลีตัวน้อยสู้กับแคว้นฉินและแคว้นจ้าวใช่ไหมครับ?”
“ใช่แล้ว”