เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 หญิงอัปลักษณ์จงอู๋เยี่ยน
“แต่งงานกับ...ฉีเซวียนหวังหรือ?” จงหลีชุนกัดริมฝีปาก
“เจ้าพูดเหลวไหลอะไร?!” เซี่ยอิ๋งชุนเองก็ตั้งตัวไม่ทัน “เจ้าหมายความว่าคุณหนูต้องรอจนอายุสี่สิบถึงจะออกเรือน แล้วแต่งกับองค์กษัตริย์เป็นมเหสีอย่างนั้นหรือ?”
เซี่ยอิ๋งชุนรีบหันไปบอกจงหลีชุน “คุณหนู อย่าไปฟังคนผู้นี้พูดเหลวไหลนะเจ้าคะ เรื่องแบบนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นได้หรอก!”
“เสี่ยวเซี่ย ข้าเชื่อเขา” จงหลีชุนมองเสี่ยวเซี่ย ย้ำความคิดของตัวเองอีกครั้ง ก่อนหันไปบอกตู้อวี่ “ถึงทำแบบนี้แล้วข้าจะเสียใจอยู่บ้าง แต่ในเมื่อเป็นสิ่งที่เจ้าขอ ข้าก็ยินดี”
“คุณหนู!” เสี่ยวเซี่ยร้อนใจจนแทบทนไม่ไหว “ตอบตกลงไม่ได้นะเจ้าคะ! ผู้หญิงรอจนอายุสี่สิบถึงจะออกเรือน แบบนี้ไม่เท่ากับเสียช่วงวัยสาวไปเปล่า ๆ หรือเจ้าคะ?”
“ถ้าไม่มีเขา อย่าว่าแต่ช่วงวัยสาวเลย ตอนนี้ข้าจะยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่าก็ไม่รู้” จงหลีชุนพูดอย่างหนักแน่น “เสี่ยวเซี่ย เจ้าเคยบอกว่าชีวิตเจ้าเป็นของข้า ส่วนชีวิตข้าก็เป็นของเขา”
น้ำเสียงของจงหลีชุนจริงใจจนตู้อวี่แทบไม่อาจทนฟังต่อ แต่เขายังต้องทำภารกิจครั้งนี้ให้สำเร็จ จึงจำใจพูดต่อ “เสี่ยวจงหลี การแต่งงานกับฉีเซวียนหวังเป็นแค่ก้าวแรก เจ้ายังต้องช่วยเขาต้านศึกภายนอก รักษาความสงบภายใน และปราบความวุ่นวายทั้งหมดในแคว้นฉี นี่คือหน้าที่ตลอดชีวิตของเจ้า”