เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 นางหมู
“ใช่แล้ว...แม่นางเหิงเอ๋อ...ข้าเอง...” ตู้อวี่พูดอย่างเก้อเขิน
เขาไม่รู้ว่าตอนนี้ควรจะสู้หน้าเหิงเอ๋อยังไง แม้แต่เรื่องเดียวที่รับปากนางไว้ นั่นคือการดูแลต้าอี้ให้ดี เขาก็ยังไม่ได้ทำ
“ดีจังเลย คนที่ข้ารู้จักมีไม่มาก เจ้าเป็นหนึ่งในนั้น ได้พบเจ้าอีกครั้งข้าดีใจจริง ๆ” เหิงเอ๋อยิ้มอย่างมีความสุข ราวกับกำลังพบคนคุ้นเคยที่ไม่ได้เจอกันมานาน
“อย่างนั้นหรือ...เจ้าดูมีความสุขมากเลยนะ...”
“ใช่แล้ว! พูดไปก็แปลก พอได้ยินว่าสำนักจัดการตำนานมีผู้ปฏิบัติการคนใหม่ ข้าก็รู้สึกกระวนกระวาย เหมือนข้ารู้จักผู้ปฏิบัติการคนนี้มานานแล้ว ได้ยินว่าสำนักจัดการตำนานจะย้อนกลับไปในอดีตเพื่อทำให้ตำนานกลับมาเป็นอย่างที่ควร ไม่รู้ทำไมข้าถึงนึกถึงเจ้าขึ้นมาทันที”
ฉางเอ๋อยิ้มแล้วพูดว่า “ตอนนั้นข้าเลยลองคิดอะไรที่ไม่น่าเป็นไปได้ขึ้นมา หรือน้องผางเหมิงจะมาจากสำนักจัดการตำนาน? พอคิดแบบนี้ ทุกอย่างก็สมเหตุสมผลขึ้นมาหมดเลย”
“แต่ว่า...” ตู้อวี่สงสัยอยู่บ้างจึงถามว่า “แม่นางเหิงเอ๋อ ขออภัยที่ถามเรื่องไม่สมควร ครั้งก่อนที่เจ้าพบข้า นั่นเมื่อไหร่หรือ?”
“ก็...สี่พันกว่าปีแล้วกระมัง...” เหิงเอ๋อคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบ
“สี่พันกว่าปี เจ้าอยู่ในตำหนักกว่างหานมาตลอด ไม่รู้สึกเหงาบ้างหรือ? สุดท้ายข้าก็ทำตามที่รับปากเจ้าไว้ไม่ได้ ข้าไม่ได้ให้พี่ต้าอี้ไปอยู่เป็นเพื่อนเจ้า”