กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 637 บุตรแห่งเทพ ไป๋ซิว
“นายอยากดังเหรอ?”
ผู้เฒ่าเถากัดเนื้อย่างคำหนึ่ง ก่อนครุ่นคิด
อันอี้พยักหน้า “ก็คิดแบบนั้นอยู่”
สมาชิกสำนักอสุรานับพันคน ไม่รู้ว่าตอนนี้กระจัดกระจายกันไปอยู่ที่ไหนบ้าง
ค่อย ๆ ตามหาไปทีละคน นอกจากจะไม่มีประสิทธิภาพแล้ว
ยังมีอีกอย่าง...เขาจำคนของสำนักอสุราตั้งมากมายขนาดนั้นไม่ได้ด้วยซ้ำ ต่อให้เดินสวนกันบนถนน เขาก็อาจจำไม่ได้
เพราะงั้นถ้าทำให้ตัวเองมีชื่อเสียง แล้วให้คนอื่นมาหาเขา เรื่องก็จะง่ายขึ้นเยอะ
แต่ในทวีปบรรพกาล อยากมีชื่อเสียงก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ผู้เฒ่าเถาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็ขมวดคิ้วแน่น