กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 628 ตัวตนของชายชรามอมแมม
บนใบหน้าเหี่ยวย่นของผู้เฒ่าเถาปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “อย่าจริงจังไปเลย ฉันเป็นคนที่จะยอมเสียสละเพื่อนเพื่อเงินทองหรือไง”
เย่เทียนมึนงงไปชั่วขณะ ก่อนจะแอบกระตุกแขนอันอี้ “ตาแก่นี่ไว้ใจได้หรือเปล่า”
“น่าจะไม่มีปัญหา”
อันอี้ตอบอย่างจริงจัง
จากนั้นก็รู้สึกว่าตัวเองพูดมั่นใจเกินไป จึงเสริมว่า “ถ้าเห็นท่าไม่ดี เดี๋ยวค่อยฆ่ามัน!”
“ไอ้ตัวแสบสองคน! ฉันได้ยินหมดแล้ว!”
ผู้เฒ่าเถาถลึงตาใส่อันอี้ด้วยความโมโห
เขาอุตส่าห์หวังดีให้ทั้งคู่ใช้บ้านหลบภัย ไอ้เด็กเวรนี่กลับคิดจะฆ่าเขา!
“เฮ้อ ของดี ๆ ถูกทิ้งขว้างหมดแล้ว!”