กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 612 สามปีที่หายไปอย่างไร้ร่องรอย
“อ๋อ ฉันแค่ถามไปเรื่อย”
อันอี้ทำท่าทางไม่ใส่ใจแล้วพูดว่า “ได้ยินว่าอันอี้ จักรพรรดิรัตติกาลเคยอัดเทพแห่งสวรรค์เก้าชั้นจนยับ รู้สึกว่าเก่งไม่เบาเลย”
“นายไปได้ยินมาจากไหน?”
สีหน้าเย่เทียนเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาถามเสียงขรึม
มุมปากอันอี้กระตุกอย่างสงสัย “เรื่องนี้ใคร ๆ ก็รู้ไม่ใช่เหรอ?”
“ดีที่มีแค่เราสองคนอยู่ตรงนี้ อย่าเอ่ยถึงปีศาจตนนั้นส่งเดช” เย่เทียนพูดอย่างจนใจ
ปีศาจ?
แววสงสัยวูบหนึ่งในดวงตาของอันอี้
ก่อนหน้านี้เขารู้อยู่แล้วว่าชื่อเสียงของตัวเองในทวีปบรรพกาลไม่ดี แต่ไม่คิดว่าจะถึงขั้นที่ใคร ๆ ก็พากันหน้าถอดสีเมื่อพูดถึง