กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 604 หลงอ้าวเสวี่ยฟื้นคืนสติ
“ชา!”
อันอี้แตะน้ำลายเล็กน้อย ก่อนพลิกหน้าหนังสือ
ข้าง ๆ เย่เทียนหาวหวอด ยกกาน้ำชาขึ้นแล้วรินชาใส่ถ้วย
อันอี้จิบชาแล้วพลิกหน้าหนังสืออีกครั้ง
อย่างไรหลัวจือหานก็เป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลหลัว จะให้คอยยกน้ำยกชาให้เขาอยู่ตรงนี้ตลอดก็ไม่เหมาะ ตอนนี้มีผู้ติดตามแล้ว จะไม่ใช้ให้เป็นประโยชน์ไปทำไม
เย่เทียนถือกาน้ำชา ในใจรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก
ภารกิจประจำวันของเขาก็คือคอยอยู่กับไอ้สารเลวนี่ จัดหาอาหารเครื่องดื่มและความบันเทิงให้
มองเวลาก็ค่อย ๆ ผ่านไปวันแล้ววันเล่า นี่ก็เกือบครบหนึ่งเดือนแล้ว
แต่กลับยังไม่มีใครมาที่เมืองตระกูลหลัว