กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 585 ลูกชายของจางฝาน
เมืองอวิ๋นโจว
“เซียวเย่! เซียวเย่!”
“พี่เย่สุดหล่อ!”
ใต้เวทีมีแฟนคลับสาวนับไม่ถ้วนตะโกนกันอย่างคลั่งไคล้ ชูป้ายไฟขึ้นสูง
ใต้แสงสปอตไลต์
เซียวเย่สวมแว่นกันแดด จับกีตาร์ไว้แล้วร้องเพลงคลอไปอย่างลึกซึ้ง
“ความมืดตรงหน้าไม่ใช่ความมืด แล้วความขาวที่เธอพูดถึงคือสีอะไร…เธอคือดวงตาของฉัน พาฉันไปเห็นความเปลี่ยนผันของฤดูกาล เธอคือดวงตาของฉัน พาฉันฝ่าฝูงชนที่เบียดเสียด…”
เสียงร้องใสกังวานดังก้องไปทั่ว
สาว ๆ ด้านล่างนับไม่ถ้วนซาบซึ้งจนน้ำตาไหลพราก