กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 580 ไปเยี่ยมหลงอ้าวอวิ๋น
วิหารทวยเทพ
“ไม่นึกเลยว่าจะฟื้นกลับมาได้”
หนูชวดมองร่างกายที่ยับเยินจนแทบไม่เหลือสภาพแล้วพูดอย่างจนใจ “มีวาสนาชะตาคุ้มครอง อยากตายยังตายไม่ได้”
“นี่มันรอดตายอย่างหวุดหวิดจริง ๆ”
โคฉลูพูดเสียงทุ้ม
“พวกนายยังจะปากแข็งอีก!”
กระต่ายเถาะกลอกตามองเขา
ตอนนั้นเธอนึกจริง ๆ ว่าหนูชวดกับโคฉลูคงตายแล้ว
“จอมพลมังกร บาดแผลของท่านไม่เป็นไรใช่ไหม”