กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 565 ผีมาแล้ว
ยามค่ำคืน แสงดาวพร่างพราว
ท้องฟ้ากับผืนทะเลกลืนเป็นสีเดียวกัน
หลังคลื่นซัดกระทบโขดหินในอ่าว ก็ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันอันว่างเปล่า
ที่นี่คือประเทศหมู่เกาะแห่งหนึ่งทางทะเลใต้ของดาวคราม
“วันนี้จับปลาได้ไม่น้อย กลับกันเถอะ”
ชายชราหน้าตาเหี่ยวย่นคนหนึ่งกำลังบังคับเรือ เขาหันไปยิ้มให้ลูกชายที่อยู่ด้านหลัง
เด็กชายที่นั่งอยู่ท้ายเรือบ่นอุบ “กลับบ้านตั้งแต่แรกก็สิ้นเรื่อง ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว”
พูดจบ เขาก็มองไปยังประภาคาร
อีกด้านของประภาคารคือมหานครอันรุ่งเรือง เต็มไปด้วยแสงสีและความหรูหรา