กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 562 มังกรเผ่าสุดท้าย
“มังกรคือสัญลักษณ์ประจำเผ่าของต้าเซี่ย”
หลินเฉินกล่าวช้า ๆ
อันอี้นิ่งเงียบไป ก่อนจะเอ่ยเบา ๆ หลังผ่านไปนาน “ที่แท้ก็เป็นแบบนี้”
หลินเฉินกล่าวเสียงเนิบ “แต่เพราะปราณฟ้าดินสูญสลาย การสืบพันธุ์ของเผ่ามังกรก็ต้องใช้ปราณฟ้าดินมหาศาลเช่นกัน พอถึงสามพันปีให้หลัง ในเผ่ามังกรรุ่นที่สามจึงเหลือเพียงหลงอ้าวอวิ๋นคนเดียว”
“มังกรตัวสุดท้ายเหรอ?”
อันอี้ชะงักไปเล็กน้อยแล้วเอ่ยถาม
“วิหารทวยเทพเป็นองค์กรที่หลงอ้าวอวิ๋นก่อตั้งขึ้น ตลอดหนึ่งพันปีที่ผ่านมา พวกเขาคอยปกป้องต้าเซี่ยมาโดยตลอด!”
หลินเฉินกล่าวช้า ๆ “สำหรับชาวบ้านทั่วไป วิหารทวยเทพก็คือศรัทธาของพวกเขา”