กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 549 ร้อยภูตราตรีอาละวาด
“หลุมอยู่ตรงนี้ เห็นไหม?”
“จับไม้ให้ดี ค่อย ๆ ออกแรงดันเบา ๆ แบบนี้ ลูกก็ลงหลุมแล้วไง!”
ในลานบ้านของคฤหาสน์
อันอี้สอนเสิ่นมู่เซวียนเล่นกอล์ฟแบบจับมือทำ
มือหนึ่งโอบเอวเธอไว้ อีกมือจับไม้แล้วเหวี่ยงเบา ๆ
เสิ่นมู่เซวียนกระวนกระวายอยู่บ้าง เธอถือไม้กอล์ฟแล้วเหวี่ยงออกไปอย่างเก้ ๆ กัง ๆ
ลูกกอล์ฟไม่กระเด็นออกไป กลับเฉือนผืนหญ้าขึ้นมาเป็นแถบ เธอพลันเสียดายขึ้นมา “ไม่เล่นแล้ว กีฬาอะไรทำสนามเสียหายชะมัด”
“เธอนี่ไม่รู้อะไรเลย กีฬาของชนชั้นสูง คนรวยเขาเล่นกัน นี่เรียกว่าอะไรนะ? เรียกว่ามีรสนิยมไง”